Μια ηλικιωμένη κυρία αποφάσισε να πληρώσει έναν καλό ζωγράφο να της φτιάξει το πορτρέτο της. Και του λέει:
«Ζωγράφισε και μερικά σκουλαρίκια με διαμάντια, ένα περιδέραιο με διαμάντια, βραχιόλια με σμαράγδια, ρουμπίνια καρφίτσες, και ένα χρυσό ρολόι Ρόλεξ».
«Μα αφού δεν φοράς τίποτα από όλα αυτά γιατί να το κάνω αυτό;» είπε ο ζωγράφος.
«Το ξέρω,» είπε η γυναίκα. «Σε περίπτωση όμως που εγώ πεθάνω πριν τον άντρα μου, και είμαι σίγουρη ότι θα ξαναπαντρευτεί, θέλω η καινούργια γυναίκα του να κάνει άνω-κάτω το σπίτι ψάχνοντας για αυτά τα χρυσαφικά και να του κάνει την ζωή μαρτύριο»
Στρίβει κάπως άτσαλα ο παπάς με το Υugo του πέφτει πάνω σε μια Ferrari που
ερχόντανε από την άλλη μεριά και γίνεται μια τρομακτική σύγκρουση από την
οποία καταστρέφεται ολοσχερώς και τα δύο αυτοκίνητα. Οι οδηγοί τους όμως δεν
έχουν ούτε μια γρατζουνιά. Βγαίνει από τις λαμαρίνες ο οδηγός της Ferrari και
κατεβάζει όλα τα καντήλια στον παπά.
Ατάραχος ο παπάς απεγκλωβίζεται κι αυτός από το Yugo του και πράος του λέει:
- Τέκνον μου ηρέμησε. Είναι αμαρτία να βρίζεις αυτή την στιγμή που
έχει επιτελεστεί ένα πραγματικό θαύμα. Τα αυτοκίνητα μας καταστράφηκαν
τελείως όμως εμείς δεν πάθαμε απολύτως τίποτα! Αυτό δεν είναι θαύμα;
Ο τύπος συνειδητοποιεί πράγματι πως είναι σώος και αβλαβής και ότι επιπλέον
μιλάει με έναν παπά και δαγκώνεται:
- Εεεεε.. παπά μου. Ναι.. ίσως έχεις κάποιο δίκιο.. συγγνώμη...
- Κι όχι μόνο αυτό τέκνον μου συνεχίζει ακάθεκτος ο παπάς αλλά μας
δίνεται η ευκαιρία να δοξάσουμε τον Κύριο πίνοντας από αυτό το κρασί που
προόριζα για την Θεία Κοινωνία και του δείχνει ένα μπουκάλι μαυροδάφνη που
ήταν άθικτο από την σύγκρουση στην θέση του συνοδηγού. Το ανοίγει ο παπάς και
του το προσφέρει. Ο τύπος με ύφος αποκάλυψης το παίρνει και κατεβάζει
δυο-τρεις γουλιές για να στανιάρει:
- Πάτερ μου δεν ξέρω τι να πω.. είναι πράγματι ένα θαύμα. Πιές κι
εσύ για να δοξάσεις τον Κύριο..
- Α, όχι τέκνον μου, θα περιμένω την αστυνομία...
Ο δάσκαλος στον μαθητή:
- Γιατί η έκθεσή σου με θέμα το "γάλα" είναι τόσο μικρή; Δεν είχες τίποτε άλλο να γράψεις;
- Είχα, αλλά ήθελα να γράψω για το συμπυκνωμένο...!
